Od ostatniego wpisu, pomimo mrozu za oknem, pozostajemy w letnim nastroju. Poniżej zdjęcia z sesji plenerowej Dagmary i Mateusza, których pewnie już znacie z wcześniejszych wpisów i zdjęć reportażowych. Powtórzę się, ale napiszę – sympatyczna, ciepła i piękna para!
Za oknem biało, ale ja przygotowuję pliki do tworzonego przez nas baku zdjęć przyrodniczych, więc będzie dziś wpis botaniczny. Zaglądam do folderu „rośliny”, a tam zupełnie inny świat – ciepło, zielono, kolorowo, aż zatęskniłam do lata. Z latem i roślinami niezmiennie kojarzy mi się łąka, może być sucha i nagrzana słońcem, albo wręcz przeciwnie – zalana mgłą i poranną rosą. Jeśli ktoś lubi rośliny fotografować, zbierać czy po prostu się im przyglądać, zachęcam żeby czasem zejść ze szlaku albo poszukać w swojej okolicy takiej łąki i dokładnie się jej przyjrzeć. W maju i czerwcu można tam znaleźć ogromne bogactwo kwitnących okazów, czasem nawet rzadkich i chronionych gatunków. Dla przykładu kilka zdjęć różnych gatunków roślin z jednej niewielkiej łąki, na której zatrzymaliśmy się na pół godziny podczas wędrówki po Małej Fatrze.
W dolnej części zbocza gatunki preferujące bardziej wilgotne i świeże siedlisko:
Kuklik zwisły
Ostrożeń łąkowy
Niezapominajka błotna
Firletka poszarpana
Wspinając się wyżej znajdziemy gatunki bardziej sucholubne:
Kozibród łąkowy
Dzwonek skupiony
Sparceta siewna
Krzyżownica czubata
Szałwia łąkowa
Poza tym wielkie bogactwo różnych gatunków storczyków – wszystkie rzadkie i pod ochroną:
Gółka długoostrogowa
Podkolan biały
Kukułka Fuchsa
Listera jajowata
Storczyk męski
Pozdrawiam i oby do wiosny! 
Zuzia
Kończę właśnie pracę nad zdjęciami z sylwestrowego ślubu i zachciało mi się wstawić coś na bloga. Nie lubię jednak zdjęciowych zapowiedzi, wolę poczekać, aż będzie gotowy cały materiał więc postanowiłam pokazać coś z października. Pszczynę odwiedzamy bardzo często, ale za każdym razem odkrywamy nowe zakątki, przychodza nam do głowy nowe kadry, albo też zmieniająca się pogoda powoduje, że zdjęcia tego samego miejsca mają zupełnie inny klimat. Tym razem dzień był zimny, deszczowy i ciemny, ale postanowiliśmy wspólnie z Agnieszką i Piotrem, że skoro dwa tygodnie wcześniej na ich ślubie padał śnieg to i tak mamy całkiem niezłą pogodę 
Zrobiliśmy kilka szybkich ujęć w parku i sesję w zamkowych wnętrzach, które zresztą okazały się dość klimatyczne (czyt. ciemne ).
Mamy już wreszcie całkiem przyzwoitą zimę, to i w pobliżu karmnika pojawiła sie całkiem spora gromada, chętnych na darmowe jedzenie ptaków. Większość z nich leci bezpośrednio do karmnika i tam też właśnie sypiemy obficie wszelakie jadło. Jest jednak całkiem liczna grupa gatunków ptaków, które wolą miejsce pod karmnikiem i tam też poszukują resztek zrzuconych przypadkiem z „pańskiego”, nieco wyżej usytuowanego, stołu. Warto wobec tego pamiętać przy wysypywaniu karmy o tych biesiadnikach z parteru i im również rzucić kilka garści, by miały w czym wybierać. :-) Poniżej przedstawiam kilka ptaków, które wybrały penetrowanie trwanika, a ignorują, często bardzo zdobne i wymyślne karmnikowe konstrukcje.
Kosy ( Turdus merula ) zwykle przebojem zajmują swoje miejsce pod karmnikiem i rozstawiają resztę biesiadników po kątach. 
Samce zięby ( Fringilla coelebs ) widać już z daleka na białym śniegu, z czego szczególnie zadowolone sa drapieżne krogulce.
Jer ( Fringilla montifringilla ), to bliski krewny naszej zięby. Styl życia bardzo podobny, lecz zestaw barw zupełnie inny.
Pani czyż ( Carduelis spinus ), w której skromnym ubarwieniu dominują szarości i zielenie, doskonale wtapia się w trawnik, gdy zima nieco zelżeje.
Mimo ostrych podmuchów wiatru ptaki nie przestają żerować.
Modraszka ( Parus caeruleus ), stały bywalec karmnika, czasem też zajrzy na dół, szczególnie w cieplejsze dni, kiedy topniejący śnieg odsłoni różne frykasy.
Chwila zadumy w wykonaniu najedzonej zięby 
Dzwoniec ( Carduelis chloris ) bez trudu radzi sobie z łupiną słonecznika.
Lecz prawdziwym rekordzistą wśród drobnych ptaków w kategorii: Najpotężniejszy dziób, jest niewątpliwe grubodziób ( Coccothraustes coccothraustes ).
