Na zaproszenie gospodarzy Wrzosowej Krainy, przez trzy majowe dni, bawiliśmy się w doborowym towarzystwie i w atrakcyjnych okolicznościach przyrody. Stawy Przemkowskie po raz kolejny zachwyciły nas ilością ptactwa, a rosnące w potęgę komary nie zawróciły nas z żadnej grobli. Zajrzeliśmy też do systemu poradzieckich bunkrów, gdzie na szczęście od lat rządzą już tylko nietoperze, a jeden dzień przeznaczyliśmy na leśne myszkowanie – wybór padł na: Rezerwat Buczyna Szprotawska. Tu w towarzystwie dziecioła zielonosiwego i czarnego oraz gruchajacych non stop siniaków, powłóczyliśmy się u stóp sędziwych buków.

Zuzia i Marcin

Tutejsza buczyna liczy sobie ponad 150 lat.Krzykliwy dziecioł czarny ( Dryocopus martius ) często zaznaczał swoją obecność.Dzięcioł zielonosiwy ( Picus canus ) również nie siedział po cichu.  Oko, w szczególności entomologa, cieszą liczne powalone pnie buków, obficie podziurkowane przez liczne owady. Pnie były zresztą regularnie penetrowane przez pojedyncze szerszenie.Siewki buka znaleźliśmy nawet wewnątrz … buka.Rośliny runa reprezentował dosyć liczny żywiec cebulkowy ( Dentaria bulbifera ).Glistnik jaskółcze ziele ( Chelidonium majus ) wprowadzał miłe urozmaicenie do powszechnej już zieleni.Na obrzeżach Rezerwatu znaleźliśmy wyjątkowo smukłego pająka związanego z bardziej mokrym środowiskiem, był to: kwadratnik trzcinowy ( Tetragnatha extensa ).A tu ten sam osobnik, lecz na bardziej efektownym, kaczeńcowym tle.